Weer een liefdesbreuk op het werk.
Deze keer een collega met 8 jaar geschiedenis.
We vallen in dezelfde leeftijdscategorie, namelijk 20 somethings.
Het zet je een beetje aan het denken.
Het was op zei ze.
Wanneer ik dat 's avonds aan M. vertel begrijpt hij dat niet. Hij snapt niet dat liefde gewoon op kan zijn.
Ik wel... wanneer ik met haar praat herken ik een aantal dingen waar ik soms ook wel eens aan denk.
Wanneer ik M. vraag of hij dan nooit dingen in vraag stelt zegt hij neen.
"Het is makkelijk om u graag te zien, daar hoef ik me geen vragen over te stellen." Mijn hart smelt een beetje.
Later in bad, terwijl ik flair lees schieten er een hele hoop dingen door mijn hoofd.
"Ik moet de hamburgers nog uit de diepvries doen voor morgen."
Ondertussen blader ik naar de pagina over wat mannen van seks denken.
"Ik moet zodadelijk de was in de droogkast steken."
Ik herlees de passage over wat mannen van seks denken, want mijn gedachten verstoorde de eerste leesbeurt.
"Ik mag niet vergeten om keukenrol op ons boodschappenlijst te zetten."
Ik kijk onbegrijpend naar de flair cartoon en begin dan toch maar te lachen in mijn eentje in bad.
"Ik moet naar de kapper bellen."
Ik zak een beetje dieper in het schuim en maak de hoeken van mijn flair kleddernat.
"Ik moet M. er aan herinneren morgen de menu voor de feestdagen bij de slager op te pikken."
Schuim komt nu tot aan mijn neus.
"Ik moet dringend die enquête van de post invullen... volgens mij ben ik al te laat."
Vanuit mijn ooghoek spot ik een zwarte sok.
"Morgen moet ik toch echt wel de bank bellen in verband met die internationale overschrijving.... en mailen naar de internationale schuldeiser."
Ik zie nergens de tweede zwarte sok.
"Ik moet opzoek naar die andere zwarte sok."
Ik zink helemaal onder het schuim, laat de flair naast me op de grond vallen en zak tot op de bodem.
Een hele waslijst van dingen waar ik voor moet zorgen, me druk in moet maken, moet regelen en moet ik orde krijgen.
Een hele waslijst van dingen waar ik iets meer dan drie jaar geleden eigenlijk helemaal niet aandacht.
Iets meer dan drie jaar geleden diende ik me enkel zorgen te maken in op tijd op het werk te geraken en of ik mijn telefoonrekening wel kon betalen.
Het enige wat ik dan deed was aftellen tot ik M. weer zag, spetterende seks hebben wanneer M. er dan eindelijk was, wanner de goesting bevredigd was leuke dingen doen met M., dan terug spetterende seks hebben, afscheid nemen en terug beginnen met aftellen.
Kort samengevat moest ik dus enkel en alleen rekening houden met er voor M. zijn en gaan werken dus :-).
Nu komt daar een hele hoop dingen bij kijken. Werk nog steeds, rekeningen, afspraken, leningen, verzekeringen, een heel huishouden, wassen, strijken, etc.
Sneller moe, minder quality time en ja dus sneller elkaar een beetje uit het oog verliezen.
Ik knik dus begrijpend als de collega aanhaalt dat ze het soms een beetje eentonig vond worden. Een andere collega merkt op dat "passioneel verliefd" niet meer tot het pakket behoort.
Het water is heerlijk warm en op mijn hoofd draag ik een hoedje van schuim.
"Schat, kom je bijna uit bad?" Lange stilte. "Ik mis u, zenne!"
Glimlachend stap ik uit bad en doe ik het hoedje van schuim kapot met een roze handdoek. Passioneel verliefd... neen, inderdaad niet meer elke dag. Soms en dat is voldoende.
Maar liefdevol bij elkaar zijn... ja dat is er elke dag.
En dat is meer dan voldoende.
Als ik de woonkamer binnenloop heeft M. wat kaarsjes aangestoken en staat er een kopje thee klaar.
Ik kruip samen met hem en fab doggy onder het dekentje in de zetel.
En ja... het is makkelijk om hem graag te zien.
|
Alice (9) 
Reacties (2)
Vorige pagina 