29-06-10

Alice probeert een antwoord te formuleren :-)

Met mijn antwoord moet ik goed oppassen wat ik zeg, want binnen hekserij zijn er verschillende stromingen en elke stroming heeft zo zijn eigen kenmerken en accenten. Dus wat ik zeg is op mij van toepassing en zeker niet voor alle heksen ter wereld.

Maar waar ik dus in geloof is in de bipolaire kracht, die zowel mannelijk als vrouwelijk is. Deze twee polen zijn nooit gelijk, maar zijn wel altijd in balans en evenwaardig. Het ene is niet ondergeschikt aan het andere.


Langst de ene kant is er onze godin die de moeder is van alle leven. Zij is moeder aarde, maar tegelijkertijd ook de maan. De Godin wordt verder gezien als een kracht die permanent aanwezig is. In hedendaagse religies wordt de rol van de godin vaak ontkent. Zij krijgt een ondergeschikte rol ten opzichte van de Goddelijke mannelijkfiguur. Terwijl echte oude religies altijd een mannelijk en een vrouwelijk godbeeld kennen.

Wij kennen de Godin meestal in haar drie vormen: maagd, moeder en oude wijze vrouw. Deze Drievuldigheid loopt ook gelijk met de maan: opkomende maand, volle maan en afnemende maan.

Langst de andere kant is er onze god, het mannelijk aspect binnen de natuur. Zonder de God kan de Godin geen vrucht dragen. Zonder hem blijft de aarde dor. Hij is de levenskracht, hij rent met de dieren. In tegenstelling tot de godin is hij niet altijd aanwezig. Hij wordt geboren, groeit uit tot een krachtige jonge man die de godin het hof maakt. Uiteindelijk wordt hij haar gemaal en bevrucht hij haar. Hierna neemt zijn kracht af tot hij uiteindelijk overlijd om herboren te worden en de cyclus terug te doorlopen.

We geloven dus eigenlijk in deze “krachten”. In al deze aspecten en facetten van het leven en de natuur. Maar omdat zulke dingen abstract zijn om mee te werken zien we hun representatie in Goden en Godinnen.
We geloven dus in de kracht achter een God en een Godin, maar niet in een “persoon”, zoals dat in sommige geloven wel het geval is.

In de groep waar ik opleiding volg is het de gewoonte een naam op je godin te plakken. Eigenlijk kies je dus uit het ongelooflijk grote goden pantheon een naam waarvan de eigenschappen je in het bijzonder aanspreken. Al die griekse, romeinse, etruskische, egyptische, etc goden en godinnen zijn gewoon allemaal aspecten van die ene kracht waar wij in geloven.


Om even terug te komen op mijn Godinnen en waarom ik tussen hen twijfel…
Hera staat voor het huwelijk, voor huwelijkse trouw, voor geborgenheid, voor een vrouw die als een blok achter haar man staat, maar ook voor zelfstandig, voor kracht en energie.
Vesta staat voor het haardvuur, voor het gezin, maar ook voor de warmte.
Cerridwen daarin tegen staat voor de kracht van de vrouw, voor het mysterie, voor de hergeboorte, maar ook bevoordeeld voor het koken.

 

Op mijn altaartje staan inderdaad godenbeeldjes, maar het is in niets zoals bij sommige andere godsdiensten. Die beeldjes staan daar voornamelijk als symbool.
Zo heb ik nu dus de venus van willendorf gekregen voor mijn verjaardag van M. Zij staat voor mij symbool voor de vruchtbaarheid van de vrouw. Zij is voor mij de moederfiguur en een herinnering aan een rijk verleden van godinnenverering.
Een ander beeldje dat op mijn altaar staat is een badende Artemis. Ooit gekocht op vakantie in Griekenland. Zij symboliseert voor mij een krachtige vrouw, gedreven door haar eigen wil en zelfstandig. Maar ook die heerlijke warme zomer in Griekenland.

 

Dus neen onze beeldjes worden niet verafgood zoals bij de hindu’s.

 

Hopelijk een beetje en duidelijk antwoord op je vraag. J

10:55 Gepost door Alice in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Ik heb mezelf ook een tijdje verdiept in wicca (zonder zelf een heks te worden). Wat me inderdaad altijd zo aangesproken heeft, is het idee van de God en de Godin als kracht, niet als persoon. Ik kijk graag om me heen naar de bomen, of als ik de wind voel, of als je zwemt of een plotse opstoot van liefde voelt voor je zusje, dat is voor mij de goddelijke kracht, die men (soms?) met wicca bedoelt. Ik heb er nu zo mijn eigen idee van gevormd, je zou kunnen zeggen dat ik mijn eigen samengesteld geloof heb, met eigen ideeën, grotendeels gebaseerd op wicca-ideeën. Wicca spreekt me erg aan, maar het is de praktische uitwerking waar ik meer problemen mee heb en die me tegenhouden om er helemaal mee door te gaan.

Gepost door: Lilaea | 30-06-10

Ik noem mezelf ook niet graag wicca. Ik ben een heks, geen wicca.Alle wicca's zijn wel heks, maar niet alle heksen zijn wicca's. Maar zoals jij je gedachten omschrijft zo voel ik het ook aan.
Ik moet eerlijk zijn dat ik in het begin ook wel moeite had met het rituele er rond maar in de groep waar ik toe behoor wordt dat supergoed aangebracht en voelt het heel natuurlijk aan. Maar ik begrijp dus wel wat je zegt. :-)

Gepost door: Alice | 30-06-10

gesnopen! Hey Alice, Ik ben idd en stukje wijzer geworden! Ik ben ook iemand die gelooft in "iets"t heeft ook geen gezicht, t kan voor mij evengoed een goddelijke blubber zijn bij wijze van spreken! Maar idd jou verhaal verklaart ook meer the big bang theorie!
Ik zie god ook als een kracht, maar of die kracht nu God noemt of pipo of fideeltje, dat maakt me niet uit. In de kerk geloof ik niet! IK heb het te moeilijk met al het goud en luxe terwijl er op de wereld zoveel mankeert! Al is het maar drinkwater bij een stam in de brousse van Timboektoe!Ik wens je veel succes met je zoektocht méér!
Groetjes
Christa

Gepost door: christa | 30-06-10

Ja, het verschil tussen wicca en hekserij heb ik nooit gesnapt. Het is iets met het ene dat meer ritueler is dan het andere, nee? Dus sorry als ik die termen door elkaar gebruik :p

Gepost door: Lilaea | 30-06-10

De commentaren zijn gesloten.