08-08-10

Alice gaat onder het mes

Ik begin ziek te worden… Mijn keel doet pijn. Ik word ’s nachts wakker van mijn verstopte neus en mijn oren jeuken als gek.

En als er nu een ding is dat ik op dit moment zeker niet mag worden is het wel ziek. Want als ik ziek ben, mag ik misschien dinsdag niet onder het mes. En als er nu een ding is waar ik enorm naar heb uitgekeken is het mijn operatie van dinsdag.

 

Ik denk niet dat ik jullie ooit al vertelt heb dat ik een maagring liet plaatsen in oktober 2007. Neen, ik ben vrij zeker dat ik jullie dit nog niet vertelt heb, omdat zijn veel vrienden en kennissen dit niet weten. Is makkelijk geheim te houden hoor… want je ziet het niet aan mij. Maar nu heb ik het dus aan jullie vertelt.

 

In oktober 2007 liet ik een maagring plaatsen als een soort van wanhoopspoging omdat die drie getallen om de weegschaal me lichtelijk onpasselijk maakte. Het zou het begin zijn van een totaal nieuw leven. Ik ging rank en slank door het leven gaan.

Jammer genoeg is die droom redelijk snel uit elkaar gespat en dat heb ik voor een stuk toch wel aan mezelf te danken hoor.

 

Ik ben in totaal toch wel een 25 kilo afgevallen met die ring, waarvan er nogsteeds 11 kilo af is. De overige 14 zijn er inderdaad terug bij. En dat is mijn eigen schuld en toch ook weer een beetje niet. Geef mij eventjes het recht om me te verdedigen, waarom het niet compleet mijn eigen schuld is.

In de afgelopen drie jaar heb ik niet één warme maaltijd gegeten waarbij ik niet moest braken. Niet één pistoletje gegeten die me niet deed overgeven. Niet één bord pasta gegeten waarbij ik niet naar het toilet moest hollen.

In de afgelopen drie jaar heb ik geen boterhammen meer gegeten, geen rood vlees, geen sandwich, geen sla, geen sate’tje, geen gebakken kipfiletje en geen glas meer gedronken bij het eten.

Na de derde of vierde run naar het toilet tijdens een maaltijd geef ik het meestal op en stop ik met eten. Om dan een uurtje later te beginnen snoepen. Want ijsjes, chocolade, koekjes en pudding tja dat lukt wel. Dus ja, dan vulde ik mijn maagje daarmee op.

 

Je kan je voorstellen dat het ook voor mijn tafelgenoten niet echt aangenaam is om met mij te tafelen. Hoewel M. lief hier ondertussen compleet immuun aan geworden is. Hij stopt niet meer met eten als ik voorbij ren. Hij roept alleen nog maar gaat het. Hij weet op restaurant in gezelschap perfect wanneer ik echt naar het toilet moet of vanwege de ring naar het toilet moet. En hij praat mij moed in. Zoals een tweetal maanden geleden op restaurant. Elke hap die ik nam bleef steken. Ik ben daar denk ik 12 keer naar het toilet geweest. Op den deur zou ik gewoon op mijn stoel zijn gestorven van schaamte. Dan is hij er: “Komaan hup naar de wc. Dat ze dan maar denken dat je een erg kleine blaas hebt.”

 

Hij was het die me niet veroordeelde toen ik enige tijd geleden naar de dokter stapte en die bijna smeekte om me te verlossen van dat verrekte ding. Hij en mijn mama die het allebei nu wel meer dan genoeg vonden geweest en mijn keuze steunde.

De dokter vroeg nog of ik misschien iets anders wou proberen. Ik kon alleen maar paniekerig neen roepen. Niks meer aan mijn lijf. Nooit meer door zoiets. Never again!!!

10:45 Gepost door Alice | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Dan hoop ik dat je snel genezen bent zodat je eindelijk van die ring af bent. En dat je weer kan genieten van een lekkere warme maaltijd. Want dat moet toch wringen als je zo graag kookt als jij (die indruk heb ik toch).

Gepost door: Birsen | 10-08-10

Hopelijk is alles dan voorbij, want zo een leven is echt niet leuk.
En hopelijk kan je dan weer genieten van je eten.
Geen ijsjes maar lekkere groentjes zoals Sonja Kimpen altijd zegt ;-)

Grtjs!

Gepost door: Fairytale Girl | 10-08-10

Hey Aliceke!
K begrijp je heel goed hoor! Niet dat ik het al heb meegemaakt, maar mijn moeder heeft zo'n operatie laten doen zoals Margriet Hermans, lang voor Margriet zelf!
Ze zal het nooit toegeven , ze is idd redelijk mager, enfin, niet echt dik meer, maar haar haar is kweet nie hoe dof, heeft constant gezondheidsproblemen, ach ach, endan haar stinkende winden waardoor ze geisoleerd raakt en in haar slechte momenten nergens naartoe durft en steeds met een pulleke febrese op draai is! Ze maakt geen kalk meer aan, ze sneden per ongeluk een paar bloedvaten door in haar lever! Ach ach, ze is een gerimpelde oude vrouw met overal vel te veel! Okee, ikheb ook flink wat overgewicht, vooral nu door al die medicatie voor die stomme fibromyalgie! Grrrr k vind het heel erg, maar me doen opereren, neen bedankt hoor!
Heel veel sterkte!
christa

Gepost door: christa | 10-08-10

Hey Alice! Ik wens je heel veel sterkte bij je operatie en hopelijk kan je terug meer van je leven genieten zonder die maagring!

Ook nog veel beterschap gewenst! :-)

xxx

Gepost door: whatwouldyousacrificeforlove | 16-08-10

De commentaren zijn gesloten.