08-11-10

....

Hoe mijn weekend was vroeg een collega deze morgen.
Tja wat moet je daar op antwoorden?
Moet ik antwoorden dat vanaf donderdagavond kwart voor tien de wereld stopte met draaien?
Moet ik zeggen dat ik vrijdag bij elke melding "nieuwe mail" mijn hart voelde breken als het toch niet bleek te zijn op wie ik hoopte?
Moet ik vertellen dat ik zaterdag boven mijn everzwijnragout in tranen uitbarsten en dan maar een potje heb zitten janken tegen de keukenvloer?
Wat zeg ik over heel veel tranen, complete wanhoop en slapeloze nachten?

En ja, ga ik dan verder met de opluchting die ik op zaterdagavond voelde?
Hoe ik heb geslapen alsof ik in dagen niet meer had geslapen?
Moet ik haar vertellen dat de hoofdpijn van al het huilen verdween tegen zondagmorgen?

Of vertel ik haar over hoe ik me voel na het weekend?
Compleet in de war?
Nog steeds een beetje gebroken?
Onzeker?
Opgelucht?
Schuldig?

Ik doe geen een van allemaal, glimlach en zeg gewoon "goed en bij jou?"

07:29 Gepost door Alice in Just Alice | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Oei meid, wat is er gebeurd? Als je erover wil praten natuurlijk...

Gepost door: LJ | 08-11-10

Hey Alice,
Niet te geloven hoe slecht een mens zich soms kan voelen hé! IK hoop dat ht ondertussen toch al wat beter gaat en je wereld terug wat draait, al is het misschien nog at vierkant!
groetjes

Gepost door: christa | 08-11-10

Iedereen heeft dit wel al eens meegemaakt.
Het leven kan droevig zijn he.
Maar zonder droevigheid ook geen geluk.
Veel sterkte meid en hopelijk gaat het ondertussen al veel beter.

Grtjs

Gepost door: Fairytale Girl | 09-11-10

De commentaren zijn gesloten.