09-02-11

Alice ging eviva Espana

Donderdagmorgen ging de wekker net iets te vroeg voor ons. Om kwart voor vier klonk hij al overenthousiast in onze toen nog donkere slaapkamer. M. onmiddellijk het bed uit om met onze fab doggy een wandeling te gaan maken. Ik zou ondertussen ervoor zorgen dat alles in orde was en de laatste zaken in ons koffertje zaten om richting Spanje te vertrekken. Enkele dikke knuffels voor onze liefste doggy later was het tijd om in de auto van de schoonouders te stappen en richting luchthaven in Duitsland te vertrekken. De vlucht vertrok mooi op tijd en we hadden het geluk in een half leeg vliegtuig te belanden. Dat wou zeggen een ganse rij stoeltjes voor de hubby en mezelf, een ganse rij voor de parents in law en Lucky schoonbroer kreeg een hele rij voor zichzelf.

Hoewel ik me had voorbereid op wisselvallig weer in Spanje bleek dat toch helemaal anders. Aankomen onder een stralende zon met een lekkere 20 graden leverde me al gauw veel grappen van de schoonfamilie op. Tja… ik had dan ook twee truien en een blouse aan. Snel de huurwagen gaan oppikken en richting het huis van de schoonouders. Alwaar ik me snel kon omkleden in iets lichters. Ja het heeft iets begin februari enkel met een blouse en een trui aanlopen. Bye Bye winterjas voor de komende dagen. Onze maagjes waren ondertussen allemaal heftig aan het rammelen dus het werd hoog tijd om opzoek te gaan naar een plekje om te lunchen. Dat plekje vonden we op een terrasje met zicht op de haven. Het eten was gemiddeld, maar door de grote honger smaakte het echt heel erg lekker. Daarna nog een korte wandeling door de winkelstraat, waar alles gesloten was vanwege de welgekende Spaanse Siësta en dan richting reuzegroot winkelcentrum. Alwaar M en ik onmiddellijk enkele cadeautjes kochten voor onze fab doggy, die ondertussen thuis was opgehaald door hotel bomma waar hij op vakantie ging.

Tegen een uurtje of 8 begonnen de maagjes terug te knorren en leerde we dat er ’s avonds in het naseizoen niet veel open is aan de costa dorada. Gelukkig wist schoonpapa enkele dorpen verder een lekker restaurant. En hij had gelijk! Samen met schoonbroer en schoonmama genoot ik van goed gevulde vissoep en zeevruchten paella. De echtgenoot liet zich dan weer helemaal gaan met een typische Catalaans gerecht van witte bonen en dikke worst.

Eenmaal terug in de casa gingen we allemaal snel naar bed, het was ondertussen al laat geworden en voor iedereen toch wel een zware dag.

 

Lekker uitgeslapen (voor onze normen dan toch tot half negen) en schoonpapa bleek al naar de bakker geweest te zijn en thee te hebben gezet. Na het ontbijt trokken we er allemaal apart op uit. De schoonouders diende nog enkele zaken te regelen voor hun woning, schoonbroer wou er alleen op uit en M. popelde om me de plekjes uit zijn jeugd te laten zien. We trokken dus richting strand voor een heerlijke strandwandeling in het zonnetje, daarna ging het richting centrum alwaar ik de dag daarvoor spotgoedkope make up had gezien. Echte merkproducten bijna 50% goedkoper dan in ons kikkerlandje. Gewapend met behoorlijk wat make up trokken we verder door het dorpje, om daarna de schoonfamilie terug te treffen op de dijk voor een fris pintje.

Na deze rustpauze gingen we opzoek naar de bushalte om naar een typische Spaans restaurantje gebracht te worden. Na wat zoeken vonden we uiteindelijk de halte en stonden we in het zonnetje te wachtte op de bus. Conclusie, Spaanse bussen hebben totaal geen logische trajecten.

Het eten was lekker, hoewel het een beetje overschaduwt werd door het feit dat ik me na de maaltijd lichtjes misselijk voelde. Te voet trokken we terug naar de haven waar de auto geparkeerd stond en zetten terug koers richting casa schoonouders. M. wou mij nog erg graag het idyllische kleine strandje vlakbij laten zien. Dus trokken we met ons tweetjes over de rotsen naar het strand. Net als elke avond een telefoontje naar het thuisfront om te informeren hoe het met onze kleine viervoeter ging en dan natuurlijk traantjes omdat ik (M. ook, maar die is minder emotioneel) zo miste. Op de terugweg sloeg het noodlot echter toe… ik voelde me echt duizelig, had steken in mijn buik en kon wel huilen van de pijn. Toch op tijd het huis bereikt, maar de rest van de avond en de nacht behoorlijk ziek doorgebracht.

 

De volgende morgen voelde ik me iets beter en vermande mezelf om toch met M. naar Barcelona te trekken. De treinrit verliep goed zonder al te veel misselijkheid en we bereikte ons hotel dan ook zonder probleem. Rugzak afgedropt en dan richting stadscentrum, alwaar we de rambla del mar en de gewone rambla afliepen. In de overdekte markt kochten we verse kokosnoot, maar door de aanhoudende misselijkheid at ik hier slechts een paar stukjes van. M. besloot om in zijn beste Spaans een apotheker mijn probleem uit te leggen en kwam gewapend met imodium plus terug buiten. Daarna zetten we koers richting Hard Rock café. Want na zoveel heldhaftig spaans had mijn ventje wel wat lekkers verdient. Hard Rock Cafés en mijn echtgenoot, its a match made in heaven. Hij deed zich er dan ook te goed aan een reuzenhamburger en onion rings. Ik pikte enkele frietjes mee, maar had het gevoel dat ik elke moment naar het toilet zou moeten hollen. Gelukkig bleef dat uit en voelde ik me tegen de late namiddag dankzij een combinatie van imodium en motilium een pak beter.

In de namiddag dwaalde we wat door de gotische wijk, liepen we langst de dijk richting barcelonetta en besloten we rond vier uur terug naar het hotel te gaan voor een lekker saunaatje. Laat ik het erop houden dat we de sauna niet gezien hebben, maar de kamer gaf ons meer dan genoeg vertier. Tegen een uur of zes waren we genoeg uitgerust en trokken we richting strand en Olympisch dorp opzoek naar een restaurantje. Dat viel jammer genoeg erg tegen. Tientallen restaurantjes, maar geen naar onze goesting. Uiteindelijk eindigde we in een strandtentje en aten we lekkere tapas. (Ham, papatas bravas, olijfjes en pan con tomate) Geen grote maaltijd maar voldoende omdat ik me nog steeds niet 100% voelde. Ik durfde het wel aan om van de lekkere sangria met cava te drinken en kreeg daar absoluut geen spijt van!

Op weg naar het hotel pikte M. nog een MCflurry mee met caramel en oreo’s, waar ik enkele lepeltjes van proefde. Vermits de vorige dagen behoorlijk zwaar waren geweest (veel wandelen, weinig slaap, slecht voelen) lagen we om half negen samen onder de lakens te snurken.

 

Zondagmorgen gingen we al erg vroeg naar het ontbijtbuffet, vermits schoonpapa ons op tijd zou oppikken voor de terugvlucht. Ik voelde me ondertussen stukken beter, maar waagde me toch enkel aan een droog toastje en een fruitsap. Daarna gingen we richting luchthaven, waar we nog eventjes tijd hadden om tax free te shoppen. Wat resulteert in een fles rum, een cadeautje voor de doggysit en een grote zak snoepjes voor M. De vlucht zelf ging voor mij razendsnel voorbij vermits ik helemaal verdiept was in de Sookie Stackhouse novels boek 4. Eens aangekomen volgde er natuurlijk nog een lange rit naar huis… en ik wou echt naar huis. Ik had fab doggy nu wel lang genoeg gemist en ik wou heel graag gewoon terug in mijn vertrouwde omgeving zijn. Samen met mijn gezinnetje.

Eens aangekomen snel onze koffers binnengezet en onmiddellijk naar bomma om ons hondenkind op te pikken. Het was wel duidelijk dat hij ons minder gemist had dan wij hem. Maar dat vonden we ook wel een geruststelling. Tenslotte was het de eerste keer in twee jaar dat hij niet bij ons was en we hadden daar toch wel wat schrik voor gehad. Maar meneertje had zich prima vermaakt bij bomma. Daarna met ons drietjes richting mijn ouders, die zo vriendelijk waren geweest om voor ons te koken, zodat we zelf niks meer moesten doen. Lekkere vlaamse kost zoals alleen mijn mama dat kan maken. Ik voelde me ondertussen weer helemaal beter en liet het me smaken na twee dagen amper gegeten te hebben.

 

En daarmee zat ons lang weekendje spanje er weer op. En nu maar aftellen naar onze volgende vakantie met ons ganse gezinnetje in april.

15:03 Gepost door Alice in Just Alice | Permalink | Commentaren (1) | Tags: reizen, spanje, barcelona, vakantie |  Facebook |

Commentaren

Waow, wat leuk , zo'n tussendoor-weekendje! En een beetje zon, mmmm, ik ben helemaal geen zonneklopper, maar gewoon buiten kunnen wandelen, in een t shirt is voor mij al feest! Barcelona is leuk, zijn er ook al eens geweest! Mijn ultieme citytrip is Istanbul en hopelijks kan ik in maart evenveel genieten van New York, maar k zit er ongelooflijk mee in dat ik heel veel last van mijn pijnlijke benen zal hebben tijdens een 9 uur durende vlucht, maar soit, we zullen dat er bijnemen zeker!
Geniet nog lekker na van je weekendje, wel beetje jammer van dat missellijk zijn!

groetjes
Christa

Gepost door: christa | 10-02-11

De commentaren zijn gesloten.