10-02-11

Alice gaat WW

Ik ga niet onnozel doen… ik wist best dat er erg veel kilootjes waren bijgekomen na het verwijderen van mijn maagring.
En laat ik vooral niet onnozel doen en ontkennen dat ik dit niet verwacht had.
Ik ken mezelf en ik wist 100% zeker als ik die maagring laat wegdoen, dan is het hek van de dam. Na 2 jaar geen brood, frietjes, vlees of wat dan ook eten was ik het echter beu. Hij moest eruit en ik zou terug leven.
Ik ga ook niet hypocriet doen en zeggen dat ik niet wist dat ik slecht bezig was. Ik was wel slecht bezig… heel slecht bezig… ongelooflijk slecht bezig.
En laat ik vooral heel eerlijk zijn… het kon me geen bal schelen.
Tot dus enkele weken geleden.
Tot de weegschaal drie cijfers liet zien die ik al heeeeeeeeeeeeeel erg lang niet meer gezien had.
Tot ik bijna niet meer in het busstoeltje pas elke morgen en avond op weg naar het werk.
Tot ik niet kan blijven ontkennen dat ik buiten adem ben gewoon omdat ik veel en veel te zwaar ben.
Tot ik niet anders kan dan beseffen dat ik constant rugpijn heb omdat ik mijn lichaam aan het martelen ben.

Ik weet het en ik ben nu op het punt gekomen dat ik klaar ben om er iets aan te doen. Ik blijf bij mijn principe dat ik nooit slank zal en wil worden. Voor mij is 80 à 85 kilo meer dan genoeg. En ja, ik weet dat dit voor heel wat mensen monsterlijk dik is. Maar ik ben op dit ogenblik monsterlijk dik… Mijn naam is Alice en ik weeg 115 kilo.
Dus je begrijp vast wel dat 85 kilo voor mij al een serieuse stap vooruit zal zijn.
Dus dinsdagmorgen ben ik begonnen met weight watchers. Niet de eerste keer neen… ik viel ooit al eens 20 kilo af met hen. Om maar te zwijgen van mijn moeder die door hun dieet 45 kilo afviel. Ik weet dus dat het kan. Ik weet zelf dat ik het kan als ik het echt wil. En ik denk dat ik het deze keer echt wil. Ik moet ook… omdat ik anders mezelf in gevaar breng. En niet alleen mezelf. Ik moet aan M. denken. M. die op “zware” vrouwen valt, maar morbide obesitas valt niet onder zware. Hij is een steun hoor. M. houdt van rubensiaanse vrouwen, van vrouwen met maatje 46… ach zelf naar maatje 48 kijkt hij om. Maar mijn maatje 52/54 is gewoon te veel. Ik wil hem zijn rubensiaanse schone teruggeven van op ons huwelijk.

Ik moet ook aan ons gezin denken. No way dat ik in deze staat zwanger kan worden. En no way dat ik een goede mama kan zijn. Ik wil geen moeder zijn die doodvalt als ze met haar kind speelt. Neen ik wil een actieve aanwezige mama zijn.

En vooral:

-          Ik wil terug normaal op de bus kunnen zitten.

-          Ik wil niet steeds mij de XXL collectie moeten zoeken. (I ll settle for XL :D)

-          Ik wil niet gebonden zijn aan 1 winkel… ik wil meer winkels en meer keuze!

-          Ik wil niet steeds lopen te hijgen als een engelse bulldog na de ronde van Frankrijk.

-          Ik wil mezelf niet moeten aanspreken als gestrande potvis.

-          Ik wil tegen deze zomer, zoals M. het zei: een babypotvisje zijn en niet langer zijn ultravette mama potvis.

Of ik het kan? Ik weet het niet… ik heb het al zo vaak gedacht. En het is al zo vaak verkeerd gedaan. For crying out loud, zelf een maagring heeft me niet geholpen. En over de spreekwoordelijke klik in mijn hoofd wil ik het zelfs niet meer hebben, want dat gelooft niemand nog. Ik heb nu enkel mezelf om in mij te geloven. De anderen zien het aan en denken, daar gaat ze weer op het zoveelste dieet. En ze hebben gelijk om me niet te vertrouwen. Ik ga gewoon op mezelf moeten vertrouwen en de rest ongelijk geven. Ik hoop dat ik het kan… en vergeef het me maar al op voorhand dat ik mijn blog voor wekelijkse updates zal gebruiken.

15:04 Gepost door Alice in Just Alice, WW | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Ik reageer hier zelden (of misschien nog nooit?) maar nu moet ik! Het besef van wat je hierboven schrijft is de eerste stap. Een goeie stap. Twijfel niet aan jezelf... zeg niet 'ik weet het niet', zeg niet 'ik hoop', maar wel 'ik kan het!' en 'ik ga ervoor'!. Als je nu al twijfelt, gaat het zeker mis. Dus wees zeker van jezelf.

En als het toch even misloopt, herbegin dan zo snel mogelijk opnieuw, zonder dat de 'pauze' te veel schade kan aanrichten.

Komaan!

(En ga misschien in begeleiding bij een diëtist? Dan heb je controle en MOET je wel je doelen halen...)

Gepost door: liza | 10-02-11

Wauw Alice, ik vind het alvast knap dat je het allemaal eerlijk kunt verwoorden.
Zoals je zelf zegt, op bepaalde momenten heb je geen andere keuze dan iets te ondernemen. Ik weet zeker dat je dit kunt en zal je via deze weg helpen oppeppen. Geen enkele reden dus om je leespubliek te waarschuwen voor de updates!

Gepost door: Doornroosje | 10-02-11

Succes hoor!!!

Gepost door: LJ | 10-02-11

Ik wens je heel veel goede moed! En ik hoop echt dat het je lukt. Heb er ook heel veel respect voor dat je dat getal op je blog durft gooien. Zelf probeer ik ook te diëten. Met de nodige ups and downs. Maar geraken ZAL ik er. En jij ook!

Gepost door: Tita | 10-02-11

@Liza --> Nope heb in het verleden al enkele keren een diëtiste geprobeerd en dat werkt voor mij totaal niet. De laatste diëtiste die ik probeerde stuurde me zelf terug naar weight watchers :-D :-D :-D Probleem is dat ik geen last heb van het moeten.... Het kan me bitter weinig schelen of ik voor iemand ben afgevallen. Ik moet voor mezelf willen afvallen anders werkt het niet. Daarom doe ik het nu thuis met weight watchers online. Voor mezelf en omdat ik weet dat ik ww kan volhouden en er in het verleden echt heel goede resultaten mee heb gehaald en zien halen heb.

@Doornroosje: Bedankt alvast :D Ben nu ook niet van plan om mijn blog in een "hoe zielig ben ik want ik dieet blog" te veranderen. Maar af en toe stoom af laten moet ik denk ik eens doen :D

@Tita: Heb er aan getwijfeld hoor om het getal op mijn blog te gooien. Maar het getal is er nu eenmaal en dat valt niet te ontkennen. Daarbij zwart op wit lijkt het heel erg en dat is meteen een motivatie. :D

Alvast bedankt voor alle lieve reacties!

Gepost door: Alice | 11-02-11

O Alice, ik begrijp je maar al te goed! Ik kan bij het winkelen ook 18 op de 20 winkels overslaan en dat heeft idd geen goed gevoel! Ik heb voor mezelf de knop nog niet omgedraaid, om de eenvoudige reden dat ik zo'n schitterend excuus heb, namelijk, ik moet woensdag een gastroscopie laten uitvoeren en ik wil aan geen bepaald dieet beginnen voor ik weet dat mijn maag in orde is. Ik wens je heel , heel veel moed, maar dat heb je! Anders had je dat niet zomaar op het net gezwierd! Ik duim voor jou!
groetjes
Christa

Gepost door: christa | 12-02-11

De commentaren zijn gesloten.