15-03-11

Alice en week 5 van WW

800 gram minder en ik ben tevreden.
Het was de week van het ziek zijn en veel in de zetel liggen.
Dat was trouwens ook wat mijn Wii fit me een beetje boos meldde. "Do you know it's been 5 days since you last payed me a visit."
I know... in die 5 days lag in onderuit op de zetel koorts te lijden en me slecht te voelen. Mag ik even?

Maar ik heb het snoepen wel binnen de perken kunnen houden. Meestal betekent ziek zijn dat het ventje me heerlijk verwent met koffiekoeken, veel pasta, chips en chocolade. Maar niks van dit alles. Niet dat hij niet voor me zorgde he. Geen klachten of dat front, maar alle "vette" snacks liet ik achterwege.

Hoewel neen... dat is niet helemaal waar... het was de week van de satébitterbal. Het is eigenlijk een vrij simpel concept. Je neemt twee dingen die ik heel graag eet: enerzijds bitterballen, anderzijds smeuïge satésaus en je voegt die samen. Heerlijk. Ik heb er van genoten van mijn éné bitterbal lekker onder mijn dekentje voor de tv met een filmpje. En om heel eerlijk te zijn vind ik 1,5 punt per bitterbal heel erg goed meevallen. Het begint me wel op te vallen dat er meer "genieten" aan te pas komt. Vroeger at ik gemakkelijk vijf à zes bitterballen op in één keer, terwijl ik nu echt zat te genieten van mijn balletje.

Tegen het weekend waren de ziektekiempjes gelukkig al een beetje verjaagt en konden we naar de markt trekken voor allerlei lekkere hapjes. Heerlijke lightkaas en vooral het eerste bakje aardbeien! Vroeger toen M. nog in de aardbeienstreek werkte bracht hij elke dag wel een vers bakje aardbeien mee. Dat ga ik missen dit jaar... op de luchthaven is het moeilijk om aan verse aardbeien te geraken denk ik. (Hoewel ik moet zeggen dat de verse boschampignons die hij deze herfst mee naar huis bracht overheerlijk waren.) Maar ach, dan doen we eens een kort tripje naar de aardbeienstandjes he. 15 minuutjes rijden met de auto en we zitten er volledig tussen.

De zondag hebben we het rustig aan gedaan. Het ventje was zaterdagmorgen van de nacht gekomen en gans de zaterdag wakker gebleven. Dus hij had een rustige zondag wel verdient. Met een lekker uitgebreid ontbijtje (met zelfs één minikoffiekoekje voor mij). Het enige wat erin zat was een uitstapje naar het tuincentrum voor enerzijds allerlei nieuwe decospulletjes; (Ja ja, ons huis is omgetoverd in een oase van lichte lentekleuren. Alle winterdecoratie is in dozen verdwenen en verbannen naar de kasten tot volgend jaar.) Anderzijds kwamen we geladen met zaadjes thuis. Deze zomer zullen in onze tuin volgende gewassen de hoofdrol spelen: rode basilicum, groene basilicum, bieslook, peterselie, salie, bonenkruid, tijm, munt, laurier, marjolein, citroenmelisse, rucola, gemengde sla, courgetten, pompoenen en tomaten. En als ik stekjes kan vinden dan komen daar ook nog aardbeien bij kijken. En zo is de week zelf met het ziek zijn toch weer voorbij gevlogen.

 

 

 

 

09:31 Gepost door Alice in WW | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hey Alice
Toen ik aan het lijnen was, kon ik zo intens genieten van de geur van chocolade. Ik maakte mezelf wijs dat eraan ruiken hetzelfde effect had als erop knabbelen. Op die manier kon ik eraan weerstaan. Ik snap je ook wat je verteld over je ene bitterballetje, het is idd niet de kwantiteit maar de kwaliteit die vooruit zal helpen, het vol te houden.
groetjes
Christa

Gepost door: chrichrista | 15-03-11

De commentaren zijn gesloten.