16-03-11

Alice ging solliciteren

Maandag ben ik gaan sollicteren bij een groot bedrijf hier in de buurt voor een functie die me ontzettend aansprak.

Een beetje terug naar de functie die ik uitvoerde alvorens ik me begroef hier in het ziekenhuis, maar meer gedetailleerd en in de andere richting. (Nu houdt ik me vooral bezig met "personeel", in de functie waar ik voor solliciteerde zou ik me meer toeleggen op "het bedrijf".)

De binnenkomst was redelijk indrukwekkend. Hoewel ik zelf nu werk in een bedrijf met meer dan 3.000 werknemers hebben we geen echte professionele uitstraling. Maar dit was een gebouw in glas met een ontvangstreceptie, hoofdtelefoons en lopend tapijt. Om de een of andere reden vind ik lopend tapijt altijd zo ongelooflijk chique overkomen.

Het gesprek begon echter al met slecht nieuws. De functie waar ik voor solliciteerde was geannuleerd. Maar ze hadden een andere aanbieding voor mij... in de backoffice. Niet echt mijn droomjob te noemen. Ik ging net voor klantencontact, adviseren en verder helpen. Maar ik was er nu en wou wel graag de testen doen en de voorwaarden overlopen.

Die bleken ook niet mee te vallen. Financieel zou ik er wel op inboeten, hoewel ik een 13de en 14de maand en maaltijdcheques zou krijgen. Financieel een beetje afgeven zou ik niet erg vinden, daar was ik op voorbereid. Het enige waar ik graag mijn been over stijf had gehouden was vakantie. Bij mijn huidige werkgever heb ik per jaar 42 vakantiedagen. Heel veel, daar ben ik me van bewust. En ook hier wou ik wel op inboeten. Mijn enige voorwaarden was 20 vakantiedagen en 12 recupdagen. Ik gebruik mijn recupdagen namelijk om M. te zien. Vermits hij zo onregelmatig werkt zijne r niet veel weekends of avonden dat we gezellig samen kunnen doorbrengen. Mijn maandelijkse vrije dag is dan ook een rustpuntje in onze drukke agenda. Een daar een dikke snuif, 20 vakantiedagen en 9 recupdagen. Dat zijn dus eventjes 13 dagen op een jaar minder.

Ik heb de testen afgelegd, want ik was er nu toch. En zomaar opeens beslissen dat ik het toch niet ga doen wou ik nu ook weer niet, maar hoe meer ik erover nadenk hoe meer ik twijfel. Voor een droomjob ben ik bereid om financieel in te boeten en aan mijn vrije tijd te beknibbelen. Maar voor een job waarvan ik zeg "bwa"...

Maandag ga ik trouwens voor mijn theorierijexamen... hopelijk vloeit daaruit een rijbewijs voort en dat legt ook weer een hele nieuwe weg open van kansen op droomjobs.

10:39 Gepost door Alice in Just Alice | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Mja, t is niet allemaal goud wat blinkt zeggen ze hé! En hoewel het er allemaal indrukwekkend uitzag betekend het ok niet dat het indrukwekkend is om er te werken. Mja die verlofdagen , ik zou zeggen, hou daar aan vast, het leven is al kort genoeg en een mens moet tijd hebben voor elkaar, maar wel goed dat je het eens gaan "bekijken " bent! Dan beseft een mens soms hoe goed men het eigenlijk toch wel heeft.
groetjes
Christa

Gepost door: chrichrista | 17-03-11

Ah rij-examen... Wordt tijd dat ik me daar ook eens mee ga bezig houden... :-) Succes!

Gepost door: LJ | 18-03-11

De commentaren zijn gesloten.