Een van de collega's trekt binnenkort naar een medium of te wel toekomstvoorspeller.
Het medium in kwestie heeft een goede reputatie, want ze voorspelde al heel wat zaken voor een vriendin van de collega die uit zijn gekomen.
Ik slinger al een tijdje tussen twijfel of ik dit ook zou willen (diep in mij gaat het van JA!JA!JA!), maar de andere kant van mij roept dan weer heel hard NEEN! NEEN!NEEN!

Enerzijds ben ik bang om naar de voorspelling te gaan leven. Stel dat de helderziende zegt dat er kindjes komen in 2011... gaan we dan enkel en alleen om die uitspraak beginnen te proberen eind 2010? Of stel dat ze zegt dat M. ervandoor gaat met een jonge blonde deerne? Ga ik dan als een gek zijn e-mail checken en zijn berichten op de gsm lezen tot hij er zelf gek van wordt?

Ik grapte het daarnet nog tegen mijn collega. "Wat als ze je dood voorspelt?" "Wel, dan ga ik als een gek de wereld rond reizen." "Wel, dat is dus de reden dat je dood gaat gaan." Ze keek me onbegrijpend aan, maar ik legde het haar een beetje beter uit.
"Je zit dan namelijk op het vliegtuig rond de wereld te reizen en dat vliegtuig stort neer. Had je niet geluisterd, dan had je gewoon thuis geweest en nog geleefd."
We lachen ermee... maar ergens voelen we ons er toch slecht bij.
Want stel dat je inderdaad zou weten dat je doodgaat? Of dat je man je gaat verlaten? Of dat je onvruchtbaar bent? Of dat je beste vriendin tegen een boom gaat rijden en lam wordt? Heb je daar enerzijds iets aan dat je dit allemaal weet? Wordt de toekomst makkelijker omdat je dan naast haar bed kan staan en kan zeggen "Zie je wel?"

Natuurlijk zou ik ook graag willen weten of er een klein meisje te zien is in mijn toekomst. Of M. en ik samenblijven? Of die reis naar New York er eindelijk komt.
Maar om heel eerlijk te zijn ben ik er gewoon bang voor. Ik ben bang voor de toekomst.
Ik zal ze nemen als ze komt met de ups en de downs.
Maar moet ik nu al gaan vechten tegen eventuele pijn die nog ver voor me ligt? Moet ik mijn huidige geluk laten overschaduwen met een "binnenkort" "weldra""
Of moet ik nu al vrolijk worden van iets wat in de verre toekomst gaat gebeuren?

Neen laat maar voor mij, ik leef wel gewoon in het nu.