Exact een jaartje geleden ben ik begonnen met bloggen.
Waarom nu weer juist weet ik niet meer.
Ik geloof uit verveling en ik geloof ook omdat ik helemaal dol was op een bepaalde blog.
Ik weet dat ik toen wel eens heb gedacht "Zou ik binnen een jaartje nog aan het bloggen zijn?" en "Zou ik wel boeiend genoeg zijn om te lezen?"
Het antwoord is neen... ik ben lang niet interessant genoeg. Er gebeuren geen wereldschokkende dingen. Een realitysoap à la De Pfaffs zullen er van mijn leven niet gemaakt worden. Maar zelf lees ik ook geen wereldschokkende blogs. Ik hou ervan op maandag te lezen hoe jullie weekend is geweest. Ik hou ervan met een kopje koffie verslagjes te lezen over uitjes naar de boekenbeurs en te bedenken dat ik dit of dat boek ook wel eens zou willen lezen. Ik glimlach als ik lees dat er weer eens naar het Zwitserse restaurant gegaan wordt. En ik geniet van de vele reisverslagen die er regelmatig verschijnen.
Een piepje nemen in het dagelijks leven van al die ijverige bloggetjes is altijd een beetje tot rust komen.

Dus ik vermoed dat het bij jullie ongeveer hetzelfde is en dat jullie komen lezen hoe mij leventje rustig verder kabbelt.

En daarom lieve lezers, een blogberichtje om jullie te bedanken!
Voor het jaar trouw volgen, lezen en becommentariëren!